lola peq
Na memoria de Lola Puente, actriz da Escola Municipal de Artes Escénicas da Estrada.

 

Estes primeiros días de setembro estounos dedicando a facer mudanza. Física e psicolóxica. Trasladando libros, guindando papeis vellos ao lixo, remexendo entre nomes e cifras; despoxos numéricos de cursos pasados e proxectos sempre demorados.

Dentro destas caixas, dentro destes papeis hai un nome que se repite con especial teima estes días. É o teu, Lola. E instalado no calmizo das lembranzas, aínda resoan no meu maxín as palabras que me dirixiches a modo de saúdo aquel inverno do ano 2008.

-Habería sitio para unha vella coma min na Escola de Teatro?

Non contestei. Limiteime a sorrir e achegarche unha instancia de matriculación. Uns segundos máis tarde xa te esvaeceras entre o resto dos compañeiros que iniciaba a súa clase dos mércores.

Hai un concepto que ao longo da aprendizaxe dun actor cobra grande importancia. Refírome á presenza escénica. Unha ferramenta indispensable para captar a atención do espectador e que require dun corpo e dunha mente adestrados e seducidos pola emoción.

Nesa procura da presenza escénica, nese espertar á expresividade, moitos actores invisten moreas de horas e cartos. Outros, en cambio, ao xeito dunha personaxe de Marvel, ao xeito dunha Xoana Senmedo semellan traelos de fábrica, xunto coa variña e a capa. Esa eras ti. Unha  feiticeira capaz de xerar correntes de fraternidade, de contaxiar a arte do compromiso e de apoiar, por riba de todo, aos teus compañeiros. Nas duras e as maduras.

Aos 70 non se é vello, Lola. Só un cativo entrado en anos. Ser vello é unha merda, dacordo. Pero existe unha sorte de adolescencia previa á vellez onde habitan as ilusións, os soños e os retos. E como dicía Hermann Hesse só morre aquel que traizoa a súa vida, os seus soños e os seus retos.

Se hai sitio na Escola para ti? Soñar e sorrir cando o pulso se retarda, cando as enrugas nos asolagan o rostro é algo que enche patios de butacas, que emociona os corazóns e enche os ollos do espectador de gratitude eterna.

Xosé Lueiro

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Este vindeiro domingo ás 20.30 h no Campo da Festa de Matalobos, a Banda Municipal da Estrada e un grupo de actores integrado por veciños da parroquia e actores da Escola Municipal de Artes Escénicas porá en escena unha obra musical de Simón Couceiro que homenaxea á loita que emprenderon os veciños de Matalobos contra os franceses no ano 1809.

A obra estreouse con grande éxito o 24 de marzo no Palacio da ópera da Coruña coa participación da Banda de Música Municipal da Coruña e no Teatro Principal da Estrada o sábado 11 de maio.